Enter your keyword

Course

Blij rijden

New Hot

Wordt verwacht deze winter:
Blij rijden

door Inge Teblick

30,- richtprijs
incl. verzendkosten
NOG NIET TE KOOP

Het heeft al heel lang geduurd om dit boek geschreven te krijgen… en het gaat dus nog eventjes duren. Nog een paar maanden voor het écht rond is. Het had wat mij betreft nog veel lànger mogen duren, zelfs, ik vrees dat dit boek nooit echt af zal geraken in mijn hoofd. Wie bij mij lest weet dat ik een spraakwaterval kan zijn, en geloof me: het is nog erger in mijn hoofd. Maar op een keer moet je toch echt de knoop doorhakken en zeggen: “okee, daar gaat het over, en daar niet meer” en de angst om niet volledig te zijn opzij zetten.

Een andere twijfel bij het beginnen aan dit boek is dat ik geen goeie ruiter ben/was. De Olympische Spelen halen zat er vroeger al niet in, en nu helemaal niet meer. Dus waar haal ik het lef vandaan om godbetert een boek over rijden te schrijven? Wel, als ik eerlijk ben: het is niet lef dat het idee voor dit boek heeft veroorzaakt, het is frustratie. Om 3 redenen.

1/ Het is allemaal zo ingewikkeld! Ben je er eindelijk op geraakt, moet je niet alleen erop kunnen blijven maar ook nog eens stil zitten, recht zitten, onafhankelijk zitten, van achter naar voor rijden, voelen, linkerhand daar en rechterhand zus en binnenbeen zo en buitenbeen naar achter en oh ja, dan een halve ophouding. Wie wordt daar nog blij van?

2/ Bovenal zat het mij dwars dat datzelfde vrolijke paard van mijn beloningsgerichte grondwerk ook al helemaal niet meer zo blijmoedig was als ik erop ging. Blijkbaar bracht ik m’n paard, zodra ik in het zadel zat, alleen maar in opperste verwarring. Ik kon me best wel wat voorstellen bij haar teleurstelling. Want ik mag dan geen superruiter zijn, ik kan wél trainen. Ik heb een analytische geest. Ik wil weten waaróm ik iets moet doen, voor ik het kan toepassen. Waarom was het dan zo moeilijk om wat ik geleerd had op de grond over te brengen naar het zadel?

3/ Ik ben al eens aan dit boek begonnen. Ik vond dat ik eerst een inleiding moest schrijven over hoe een paard leert. Die inleiding, dat liep wat uit de hand. Het werden 379 pagina’s: Denkwerk. En gelukkig heb ik toen nooit dat ‘Rijwerk’ geschreven, want mijn belangrijkste inzichten over rijden kwamen daarna. Het boek dat er nu aan komt is een totaal ander boek dan wat ik 10 jaar geleden zou geschreven hebben.
Want wat had ik eigenlijk in gedachten… Rij-werk? Wie ben ik dat ik het recht heb om een ander levend wezen te doen wérken voor niets anders dan mijn eigen plezier? Moet ik niet nog véél meer rekening mee houden met mijn paard dan ik tot nu toe heb gedaan, juist vooral bij het rijden?

En dus begon ik het beeld dat ik van mijn eigen rij-instructeurs meekreeg, in stukjes te hakken, als was het een mozaïek. En in plaats van die mozaïek gewoon terug in elkaar te puzzelen, heb ik eerst alle stukjes op stapels, kleur bij kleur gelegd. Stapeltjes met wat ik heb geleerd over rijden, maar ook stapeltjes over belonen en spel en games en motivatie en een hele grote stapel over wat fun nu eigenlijk is. En dan op volstrekt eigenzinnige wijze alles door elkaar gehutseld. En dat lichtjes rare mozaïekbeeld dat daar aan het uitkomen is, dat is dus dat boek dat er deze winter aankomt.

Het gaat dus over rijden, maar ook niet.
En het komt er bijna aan. Bijna!