Welkom

The next few days this site will be utter chaos. Stay tuned!

Inge staat voor het trainen van paarden op een positieve manier. Belonend trainen, dus. Haar favoriete manier van trainen is clickertraining – maar clickertraining is een huis met vele kamers, en veel verschillende opinies… en zo moet het ook! Clickertraining leeft, groeit en verandert.

De basis van alle training is leertheorie. Leer- en motivatietheorie zit simpel maar emotioneel in elkaar, en trainen dus eigenlijk ook.
Maar, om Bob Baily te citeren: “Training the animal is the easy part”. De meeste paardenmensen hebben vaak heel wat moeite om alle overtollige bagage, mystifiering en gewoontevorming los te laten, en bovendien – oh horror! – fun toe te laten in hun training… ook (en misschien wel vooral) als je een “serieuze” ruiter bent.

Trainen met een praktisch begrip van hoe leren nu eigenlijk in elkaar zit zorgt dat je veel preciezer (én ethischer) kan zijn in je traditionele manier van trainen én bovendien dat je dingen op méér manieren kan oplossen dan alleen die traditionele druk/loslaten-communicatie. Wat je traint blijft hetzelfde, alleen hoe je het uitlegt aan je paard verschilt.

Als extra hulpmiddel daarbij leer je een kort markeersignaal te gebruiken op het exacte moment dat je paard het goed doet, waarna je hem onmiddellijk beloont. Geleidelijk aan moet je paard meer en meer doen voor hij dat geluidje (bvb de “klik” van een clicker, “yes”, of “ex” (van excellent), of eender welk ander kort, duidelijk herkenbaar geluid) te horen krijgt.
Dit markeersignaal, de bridge, is niet alleen bedoeld voor je paard, maar leert ook jou
– een betere timing
– het opsplitsen van een groot trainingsdoel in kleine stappen
– positief trainen, met de nadruk op belonen in plaats van ontmoedigen en corrigeren
– belonen met dat wat het páárd vindt dat een beloning is in deze omstandigheden, op dit specifieke moment in de training.

Je wordt zelf een betere paardentrainer, wat ook de paardendiscipline is waar je je in specialiseert, want deze training laat zich makkelijk combineren met wat je nu al doet. Je leert geen ‘andere’ methode, maar je leert de rode draad doorheen àlle methodes herkennen, je eigen trainingstools uit te breiden en je timing te verfijnen.

Minstens even belangrijk is te beseffen dat het gebruik van markeersignalen (zoals de click van clickers) en extrinsieke beloningen (zoals worteltjes) een middel zijn, en geen doel. Het gebruik daarvan wordt dan ook snel weer afgebouwd zodra het paard begrijpt wat de bedoeling is. Uiteindelijk werkt je paard voor en met jou, omdat het fijn is om samen met jou dingen te doen.

Of, zoals Steffen Peters (Olympische dressuurruiter en houder van de wereldbeker dressuur) het zegt: “When I train, 75 percent of what I’m doing is really training the horse mentally. The other 25 percent – getting the horse fit and developing the muscles, really isn’t that complicated.
With a technique like clicker training, we have a chance of rewarding the horse as soon as he does something right, because he associates the noise of clicker with a reward. Horses need to understand when they do something right – more than just a pat. It’s so important to keep horses out of the gray area. It’s got to be black and white, right and wrong.”

Lees ook: wat is clickertraining?