Duiven en bananen

In het “Jack en Jill Experiment” leerden twee duiven te “praten” met elkaar door op knoppen te drukken. Duif 1 kan een gekleurd lichtje zien, duif 2 niet – duif 1 “vertelt” aan duif 2 wat de kleur is, en duif 2 bevestigt dat door die kleur uit een reeks aan te duiden.
Dit experiment lijkt eenvoudig, maar het leidt onverwacht tot zeer complex gedrag.
Het tweede filmpje toont nog hoe één duif een andere duif imiteert. Maar daarna komt het: Epstein en Skinner herhalen op hun eigen gedragsanalytische manier een aantal experimenten die vaak gebruikt worden om een bijzondere intelligentie aan te tonen, zoals het bekende “doos en banaan” probleem waarbij om aan een banaan te raken twee apen moeten samenwerken; of de spiegeltest.
Epstein en Skinner tonen aan dat het oplossen van deze problemen niet per se cognitie, taal, zelfbewustzijn, probleemoplossende vaardigheden of logica bewijzen: ook een duif kan het, gewoon omdat ze een aantal simpele dingen heeft aangeleerd die ze hierbij kan gebruiken, zonder dezelfde “intelligentie” te hebben als primaten. Een optelsom van een aantal aangeleerde, eenvoudige gedragingen kan dus leiden tot ogenschijnlijk zeer complex gedrag.

Twee filmpjes op Youtube, voor als je een half uurtje tijd hebt: