Oogkleppen

Als je bij een artikel van ‘Horses for Life’ als titel ziet staan “Myths of Today and Yesterday”, dan denk je “Oh fijn, ook daar”. Maar kijk, ’t gaat over Hempfling, de eerste wiens “natural horsemanship” (toen het nog geen trademark was van een Amerikaanse meneer) mij aansprak, maar dat ook weer kwijtspeelde om verschillende redenen. En die er zowaar in dit artikel slaagt om – oh ironie! – een ‘Myth of Yesterday’ ook ‘Today’ in stand te houden.

Enfin, lees even met me mee: “We have different types of riding animals: elephants and camels. But they are, compared to a horse, very ‘lame’. You can’t really move together with them. You really can’t stop them. You really can’t substitute them for your legs. You can ride a camel, but to make it go left or right takes a lot of time; you need a stick to deal with them, same with the elephant. So you can’t communicate via your body.”

Oho! Het ligt dus aan de lameness van olifanten en kamelen dat we een stick moeten gebruiken om ze vooruit te krijgen!
Weet u, meneer Hempfling, die paragraaf toont precies wat er fout gaat in de paardenwereld, en waarschijnlijk de hele wereld. Zo lang u gelooft dat de enige manier om een kameel of een olifant voorwaarts te laten bewegen een stick is, scheelt er niet alleen iets met uw inzichten rond cognitie en motivatie, maar bent u ook simpelweg niet mee met uw tijd. Want natuurlijk kan het wél zonder stick.