Sta je je plaats als ranghogere niet af aan je paard als je je voedsel afgeeft?

Geknipt uit een oorspronkelijk topic op Bokt:
“Het is wetenschappelijk?? bewezen dat een paard jou als onderdanige ziet als je voer met hem deelt. Ik heb het ook niet verzonnen maar vind het wel logisch.”

Het is helemáál niet “bewezen” dat een paard jou als onderdanige ziet als je voer met hem deelt.
Inderdaad, het ene paard betaalt een ander paarden niet met worteltjes. Het is wél zo dat de paarden die hoger in rang staan het eerst eten, en het beste gras eten. Ze laten wel -of niet- toe dat de paarden die lager in rang staan mee komen eten.
Maar om te beginnen zijn wij geen paarden, en paarden weten dat. Elke diersoort heeft een plaatsje in de hersenen dat zegt “niet mijn soort”. Rangorde is verder helemaal niet wat mensen er van maken. Rangorde bij paarden is dynamisch en verschilt van moment tot moment en van paard tot paard, ook binnen dezelfde groep. Rangorde is helemaal niet rechtlijnig.
Een kudde bestaat niet omdat er dan rangorde is; een kudde bestaat omdat er dan kan samengewerkt worden. Elk paard heeft echter een of twee “beste maatjes” in de kudde, en daar deelt hij gewoon alles mee – en rang heeft daar niks mee te maken.
Dat kan élke etholoog je vertellen.

Ik begrijp wel dat het vaak zo wordt geformuleerd, omdat het niet altijd makkelijk is om je “leiderschap” te bewaren als je voer in je handen hebt. Ik zet bewust “leiderschap” tussen aanhalingstekens, want als het zo is dat je je “rangplaats als leider” kwijtraakt omdat je een wortel vasthebt, dan moet je denk ik toch eens goed nadenken over hoe het eigenlijk gesteld is met dat leiderschap van jou. Het vraagt namelijk nogal wat leiderschap om je paard te zeggen dat hij niet aan dat voer mag komen, ook al is het onder z’n neus.
Want wie is “de baas” over die wortel? Dat ben jij toch? Jij bepaalt wanneer je paard die wortel krijgt, niet hij.

Maar het moet me van het hart: ik lig niet wakker van rangorde. Rangorde is iets tussen paarden. En het meeste leren gebeurt buiten rangorde-incidenten, net zoals een kleuter leert veters strikken: hij doet dat niet omdat z’n moeder of juf dominant is en hij heeft geleerd submissief te zijn, maar omdat hij wil leren veters strikken, vanuit een heleboel andere motivaties.
Ik lig dus wél wakker van hoe ik m’n beste vriend met gebarentaal (lichaamstaal) duidelijk kan uitleggen wat ik zou willen dat hij voor me deed. En als hij het doet, dan maak ik het fijn voor hem. Dan geef ik hem wat hij het liefst heeft, en dat is erg vaak voer, vooral in het begin.
Ik heb liever dat mijn vriend de dingen voor me wil doen omdat het zo fijn is bij mij, dan omdat hij mij moet gehoorzamen omdat ik de ranghoogste zou zijn.