Ik zie alleen maar kunstjes met clickertraining

…je kan het niet gebruiken bij échte paardentraining.

Misschien bedoel je dat de meeste mensen die clickertrainen bezig zijn met vrijheidsdressuur en grondwerk, en niet met rijden? Waarmee je meteen vrijheidsdressuur en grondwerk als ‘kunstjes’ bestempelt, maar piaffe of over 1.30m springen niet?

Dit is net zoiets als zeggen “dressuur is onzin, kijk maar eens hoeveel mensen alleen maar trail rijden, tegenover die paar mensen die Grand Prix rijden” of “PNH is een slecht systeem, want ze hebben vooral Level Eeners”.
Clickertraining is geen trainingssysteem, het is een verduidelijkingsstrategie. Mensen die gaan clickeren, doen dat meestal omdat hun rijden niet vanzelf gaat of omdat het hen niet interesseert – anders zouden ze al wel in de Grand Prix gezeten hebben. Maar ze ontdekken wél ineens hoe makkelijk het is om hun paarden zonder aan te raken allerlei dingetjes te gaan leren die voorheen als “moeilijk trainbaar” werden gezien. Zoals een paard laten apporteren, bijvoorbeeld. Ineens is dat allemaal gemakkelijk, en bovendien blijken paarden een heel hoog puppy-gehalte te hebben: de meesten vinden het fantastisch om te doen, die “onnozele spelletjes”. Als mijn paard graag met plastieken zakjes schudt (ze heeft het notabene zelf verzonnen), wie ben ik dan om te zeggen dat dat niet ‘hoort” als paard, dat dat “dom” is, of “nutteloos”? Wat is “échte” paardentraining? Voor het paard maakt het geen verschil of je hem leert voetballen of appuyeren.

Het is wél waar dat niet zóveel mensen clickertrainend rijden. Als je hier in België of Nederland een demo ziet van clickertraining, gaat het over de basics ervan, de principes. Dat komt natuurlijk omdat het hier zo nieuw is, het gáát gewoon nog om die basisprincipes. Er zijn gewoon nog niet genoeg mensen met clickertraining bezig om een breed publiek te entertainen met voortgezet werk. Ik kan mij voorstellen dat sommige mensen nu dus zeggen “tof, maar je kan er niks nuttigs mee doen”. Andere mensen zien dat wel, die zien de grote lijnen.
Je vindt alles over clickerend rijden in het ‘Rijwerk’-hoofdstuk van deze site.

En laat ons ondertussen even een paar voorbeelden aanhalen van mensen die “échte” paardentraining doen, en dat toch combineren met clickertraining:

  • Steffen Peters, (US) Olympisch dressuurruiter, wereldbekerhouder dressuur 2009, en clickertrainer – zoals meer mensen in de Amerikaanse Olympische teams, o.m. Sue Blinks;
  • Kyra Kirkland (Denemarken, dressuur) gebruikt “brrrrp” als bridge;
  • Beezie Patton- Maddon en haar echtgenoot John Maddon (US), Olympische springruiters (download de pdf “motivating Cibor“)
  • David Lichman, Parelli Natural Horsemanship trainer heeft clinics gevolgd en gegeven samen met zeeleeuwentrainsters.

Als dat niet voldoende voor je is, dan heb ik nog wel een wetenschappelijk argument voor je, waarom je als dressuurder of springer of barrelracer het misschien toch nog zo geen slecht idee is om je paard te leren apporteren. Het blijkt namelijk dat paarden leren leren – dat wil zeggen, hoe meer verschillende dingen ze leren, hoe sneller ze het volgende nieuwe ding leren. Als je dus je paard leert apporteren, kegels aanraken of wit en blauw uit elkaar kennen, dan helpt je dat om sneller de piaffe te leren.

Kijk ook hier (filmpjes) voor alle mogelijke voorbeelden.

Lees ook: A Review of Learning Behavior in Horses and its Application in Horse Training (pdf).